In oktober 2009 hebben wij Chris, een boerenfox van ongeveer 3 jaar, geadopteerd uit het asiel.
Ze konden ons helaas niet veel vertellen over Chris omdat hij gevonden was op straat; Daar was Chris aan het rond zwerven. De eigenaar is helaas nooit gevonden.
We hebben Chris in huis genomen en in eerste instantie was hij heel rustig en kalm, ook bij het uitlaten. Een week later gingen we naar de
dierenarts omdat hij heel erg hoestte. Deze constateerde kennelhoest en heeft hem antibiotica gegeven. Gelukkig was hij er snel weer
bovenop.
Maar vanaf het moment dat hij beter was, begon hij zich wel anders te gedragen als in die eerste week. Hij ging heel erg trekken aan de lijn. En hij blafte heel veel; Eerst alleen op straat maar later ook in huis. Daar konden we op zich wel mee overweg. Helaas werd het geblaf steeds erger, harder en agressiever. Hij begon tegen fietsers
op te springen, en tegen voetgangers ging hij ook erg tekeer. Hij heeft zelfs een keer een fietser bij de broekspijpen te pakken gehad.
Later begon hij tegen rijdende auto's op te springen en soms sprong hij er zelfs voor.
Hij luistert niet zo goed als we buiten met hem in het hondenbos lopen. Hij mag daar los lopen en dat vind hij fantastisch, maar als we
dan het bos uit zijn en we willen hem weer aanlijnen, rent hij weg.
Afgelopen zondag zelfs bijna met fatale afloop, want toen rende hij ineens richting de ringweg en stak meteen over! Gelukkig was het vroeg
in de ochtend dus was er weinig verkeer en het liep dit keer goed af.
We hebben een cursus met Chris gevolgd toen we hem kregen. Helaas heeft dit weinig gedaan voor hem. We vermoeden dat hij als pup niet goed gesocialiseerd is, in ieder geval niet met factoren van buitenaf zoals (gemotoriseerd) verkeer.
In huis gaat het overigens heel anders. Hij is rustig en lief voor de kinderen. Wel is hij erg waaks dus bij het minste geringste wat hij
hoort, slaat hij aan.
Gezien het feit dat hij zo ontzettend waaks is, zijn de buurtkinderen, en ook volwassenen uit de buurt, bang voor Chris en willen ze niet
meer komen spelen. Dit is natuurlijk heel en verdrietig, zowel voor ons als voor de hond.
Wij denken dat Chris een hond is die op een boerderij of een huis met veel grond rondom, erg goed op zijn plaats is.
Het is dus absoluut geen stadshond. De herrie en de drukte maken hem zeer nerveus en bang.
Helaas zijn we genoodzaakt om afstand van hem te doen, vanwege bovenstaande verhaal. We willen hem echter liever niet terug in het asiel plaatsen, om trauma te voorkomen. W blijven voor hem zorgen totdat we een goed tehuis hebben gevonden voor hem
even in het kort:
Geslacht: manlijk
Ras: Boerenfox
Leeftijd: ongeveer 3 jaar
Kan bij katten: Nee
Kan bij honden: Ja (mits het geen bull-dog (achtige hond) is)
Kan bij kinderen tot 8 jaar: ja
Kan bij kinderen vanaf 8 jaar: Ja
Gesteriliseerd/gecastreerd: chemisch gecastreerd (ongeveer tot juli 2010)
Speciale zorg: Nee
Kan alleen thuis zijn: Nee, althans niet te lang
Kan in de auto: Ja (ook lange ritten)
Gedrag aan de lijn: trekt
Kent basiscommando's: minimaal (zit, blijf, af en plaats)
Zindelijk: Ja
Waaksheid: erg waaks
Schofthoogte: Tot 40 cm
Vachtverzorging: af en toe borstelen
Kan los lopen: ???
We wonen in Alkmaar. geïnteresseerden mogen e-mailen voor een kennismaking
We zullen Chris nooit zomaar meegeven.
hopelijk vinden we een goed huis voor deze lieverd






